Ursula Le Guin - neustrašivi glas koji je s izmaštanim mijenjao pravila žanra i svijet!



Na današnji dan 1929. godine je rođena Ursula Le Guin.


Od prve priče, objavljene 1961. godine, Le Guin se predstavljala kao vanredno inteligentna i intrigantna spisateljica, njene vizije su jasne, precizno i nadahnuto napisane, bez posezanja za lakim, šablonskim rješenjima. Težište njenog opusa čine priče i romani iz Hainskog ciklusa. Hainski ciklus prati poduhvate i teškoće na putu ka ujedinjenju, probleme razumijevanja drugačijih običaja i načina življenja, procese prisjedinjenja Ligi ili gubljenja kontakta sa njom.


Iz ovog tematskog okrilja (romani Rokanonov svijet iz 1966, Planeta izgnanstva iz 1966, Grad opsjena iz 1967, Lijeva ruka tame iz 1969, Čovjek praznih šaka iz 1974, Svijet se kaže šuma iz 1976, Pričanje iz 2000, te zbirka priča Dvanaest četvrti vjetra iz 1975) najpoznatija je i najintrigantnija Lijeva ruka tame, roman koji ju je proslavio i poslao njenu karijeru na plodan put do nebrojenih nagrada i priznanja. Roman je osvojio nagrade Hugo i Nebula 1970. godine. Doživio je 30 reizdanja, a ugledni magazin Locus ga je 1975. smjestio direktno iza Herbertove Dine i Klarkovog Kraja djetinjstva.


Le Guin je rođena i odrasla u Berkeleyu, u Kaliforniji. Otac joj je bio antropolog Alfred L. Kroeber, a majka spisateljica Theodora Kroeber. Ursulin otac je 1901. stekao prvi doktorat iz antropologije u Sjedinjenim Državama, na Univerzitetu Columbia, i nakon toga utemeljio drugi odsjek antropologije na Kalifornijskom univerzitetu Berkeley. Alfredova biografija, koju je napisala njegova supruga Theodora Kroeber pod naslovom Alfred Kroeber: Osobna konfiguracija ["Alfred Kroeber: A Personal Configuration"], dobar je izvor za istraživanje Ursulinog djetinjstva i biografskih elemenata u njezinim kasnijim djelima, osobito njezina interesa za socijalnu antropologiju.


Le Guin je stekla bakalaureat na Koledžu Radcliffe 1951., a magistrirala je na Univerzitetu Columbia 1952. Kasnije je studirala u Francuskoj, gdje je upoznala budućeg supruga, historičara Charlesa Le Guina. Vjenčali su se 1953.


Ursula nije bila pripadnik one struje pisaca koji su pisali tvrdu naučnu fantastiku, zbog čega je nerijetko trpila kritike kako njena djela nisu dovoljno naučna. No, ona je često u svoje romane i priče inkorporirala inovativne socijalne konstrukte, ilustrujući društva koja su se na kreativan i nenasilan način borila sa socijalnim izazovima. Bavila se rodnim podjelama, ljudskim pravima, pitanjima seksualnog identiteta, društvenom nepravdom, feminizmom; no, činila je to na neagresivan, suptilan način, kao što je, uostalom, bio njen pristup svakom konfliktu – bilo izmišljenom, kojim se bavila u svojim romanima, bilo realnim, o kojima je pisala u svojim esejima.



„Možete da pomiješate mnogo orkova i jednoroga i intergalaktičkih ratova, a da zapravo ništa ne izmaštate. Jedan od problema s našom kulturom je u tome da mi ne poštujemo i ne gajimo maštovitost. Njoj je potrebna vježba. Njoj je potrebno upražnjavanje. Ne možete da ispričate priču ako niste slušali mnogo priča i onda naučili kako to da uradite“, rekla je Ursula na jednom od njenih posljednjih intervjua.


Osvojila je na desetine književnih nagrada koje se dodjeljuju na godišnjem nivou: pet nagrada magazina Locus, četiri nagrade Nebula, dve Hugo i jednu Svetsku nagradu za fantastiku (World Fantasy Award). Osim za romane, ove četiri nagrade je dobila i u kategorijama za kratke priče. Dodeljeno joj je devetnaest nagrada časopisa Locus od strane pretplatnika, što je više nego što je i jedan drugi pisac ikada dobio.


Umrla je 22. januara 2018. godine.

   |  

   |  

  • Facebook - White Circle
  • YouTube
  • Instagram - White Circle
  • Twitter - White Circle

evolucijaportal@gmail.com   |   71000 Sarajevo, Bosna i Hercegovina

© 2019 BY e-volution.com