Top 5 filmova Nicolasa Windinga Refna po izboru portala E-volucija!



Ovih dana rođendan slavi Nicolas Winding Refn, popularni danski režiser koji već 20 godina nastoji iznenađivati filmoljupce čiji su filmovi uvijek praćeni polariziranim reakcijama. Najbolja stvar koju mi možemo uraditi u njegovu čast jeste kreirati filmolistu njegovih najboljih ostvarenja. Upozorenje: Refn ne bi bio Refn kada bi se svi njegovi fanovi složili sa definitivnom listom i definitivno bi bio razočaran kada ista ne bi pokrenula raspravu. S toga, sasvim razumno složit ćemo se s vama ako se ne budete slagali s ovom listom, ali vas i potičemo da nam kažete svoje favorite iz Refnove filmske tvornice.


S obzirom da Refn u svom rezimeu ima 10 dugometražnih naslova, nećemo raditi sve, nego ćemo izdvojiti top 5. Pa hajde da počnemo:


5. Na petom mjestu, vjerovatno na negodovanje mnogih, stavit ćemo film iz 2013. godine Only God Forgives. Film je svojevremeno pratila bujica reakcija na činjenicu da je beskrajno spor film koji prati isto tako beskrajno malo dijaloga i radnje. Ryan Gosling koji skoro bez izgovorene riječi tokom čitavog trajanja filma kreće na osvetnički pohod protvi nemilosrdnog tajlandskog policajca koji je ubio njegovog brata. Međutim, Refnova ljubav prema estetskom doživljaju i poigravanju sa svjetlom i prostorom ga je udaljila od same narativne srži. Only God Forgives u svom temelju ima nešto edipovski (odnos Goslingovog lika s njegovom majkom), ali taj motiv nije ni blizu dovoljno zagreban. Refnov film Neon Demon je film koji ima relativno iste probleme kao i Only God Forgives, ali za moj lični ukus potonji je odnio prevagu nad prvim i zato je zauzeo ovo mjesto. Ukoliko vam je stalo do maksimuma ispeglane estetike i vrhunske fotografije Only God Forgives je film za vas. U svakom drugom slučaju vjerovatno ćete se smoriti.




4. Refn očigledno voli da njegovi glavni likovi budu što je više zatvoreni u sebe i da pusti da im se dešava svijet oko njih. Valhalla Rising je film o nijemom, jednookom ratniku, koji bježi iz zarobljeništva, upada u društvo potencijalnih krstaša i s njima se upušta u krvavo putovanje do Svete Zemlje, stvarajući pritome malo prijateljstvo s malim dječakom. No, ovdje nije riječ o filmu natopljenom epikom za široke mase. Ovo je tempirana, sporadično nasilna umjetnička tvorevina koja testira čak i najstrpljivije gledatelje. Ako se uspijete oduprijeti zauzvrat ćete dobiti kontrolirane kontemplativne užitke kakve samo vrhunski režiseri poput Tarkovskog, Malicka ili Herzoga mogu pružiti. Tome treba dodati i činjenicu da je Mads Mikkelsen, bez ijedne izgovorene riječi, uspio iznijeti film svojom izrazitom karizmom i intenzitetom.




3. Ok, na trećem mjestu je lagano mogao biti bilo koji dio iz Refnove trilogije Pusher, ali odlučio sam staviti samo prvi zbog činjenice da je to ujedno i Refnov prvi film. Refn je već Pusherom 1996. godine pokazao da se radi o režiseru koji se ne ustručava otići na stranu inovativnosti i kvalitete. Refn je s ovim filmom okoštao život mafijaša, riješivši ga glamura i svjetala kojima su ovi filmovi obasipani na Zapadu. Glamur zamjenjuje usamljenost, a svjetla tama. Gradeći napetost tokom filma, Refn konstantno nagovještava kako je nasilje tačno iza ugla. Kada ono napokon eksplodira biva brzo, brutalno i sirovo. Pusher je kao prvi Refnov film pokazatelj i njegove poetike prikazivanja svijeta antiheroja, nihilizma i nesputane agresije.




2. Ako su prethodni filmovi iznenađujuće visoko na ovoj listi, onda za prva dva filma nema iznenađenja uopšte. Bronson je mini remek djelo koje je Refn snimio s budžetom manjim od milion dolara. Nošen vrhunskom režiserskom estetikom i fotografijom, Bronson živi zahvaljujući blistavoj izvedbi, tada još uvijek slabo poznatog, Toma Hardyja. Bronson je svoj filmski put započeo potiho u Engleskoj, gdje su ga neki kritičari nazvali A Clockwork Orangeom nove generacije. U Ameriku je stigao još tiše, ali je s vremenom postao kultnim ostvarenjem i esencijalnim filmom Refnovog stvaralaštva.




1. I na prvom mjestu je, naravno.... bubnjevi... Drive. Refnova neonska, synth-pop, neo-noir zaluđenost je s ovim filmom dostigla, sada već možemo tvrditi, njegov sami stvaralački vrhunac. Priča prati povučenog kaskadera kojeg igra Ryan Gosling, koji se neočekivano uplete u život komšinice, u ulozi Carey Mulligan, i njenog muža koji je tek izašao iz zatvora, u ulozi Oscar Isaac. Jednostavnost i nedostatak složenog narativa nadoknađuje blistava estetika filma ispunjena slomljenim romantizmom i omažom već spomenutim žanrovima koji dolaze do nivoa fetišizacije. Drive je Refnov najkompletniji film do sada kada se pogleda cjelovitost i komplementarnost elemenata i priče koje on kombinuje. Pri tome, Drive je ne samo omaž vremenu u kojem su ovakvi filmovi punili police s video kasetama, već je i simbol tog nekog novog synthwave pokreta koji posljednju deceniju tinja u popularnoj kulturi.



   |  

   |  

  • Facebook - White Circle
  • YouTube
  • Instagram - White Circle
  • Twitter - White Circle

evolucijaportal@gmail.com   |   71000 Sarajevo, Bosna i Hercegovina

© 2019 BY e-volution.com